Pomiń polecenia Wstążki
Przeskocz do głównej zawartości
Przeskocz do głównego menu
Nawiguj w górę
Logowanie
 

 Historia Wydawnictwa

 

Oficyna Wydawnicza Szkoły Głównej Handlowej może pochwalić się ponad 90-letnią tradycją edytorską. Prowadząc pełną działalność od 1917 roku, Wydawnictwo rozwijało się ustawicznie, na bieżąco dostosowując się do nowych warunków i rzeczywistości. Jedno się nie zmieniło: od początku Oficyna może się szczycić znakomitym gronem autorów - wybitnych naukowców, specjalistów w swojej dziedzinie. To dzięki nim wydawane przez nas publikacje mają wysokie notowania u czytelników, zwłaszcza poszukujących wiarygodnej wiedzy, która się przekłada na praktykę i jest przydatna na etapie i studiowania, i wykonywanej pracy.

Oficyna Wydawnicza jest integralną częścią swej uczelni - Szkoły Głównej Handlowej w Warszawie. Dając świadectwo jej misji i wartości intelektualnej w postaci książek, pozostawia trwały ślad, dziedzictwo i świadectwo kultury.

W Pamiętniku trzydziestolecia Szkoły Głównej Handlowej w Warszawie 1906-1936 wydanego w 1938 roku (s. 334-337) czytamy:
Szkoła rozpoczęła akcję wydawniczą natychmiast po swym utworzeniu. Ideą przewodnią było wydawanie podręczników i prac monograficznych z zakresu nauk ekonomicznych i handlowych. Początkowo warunki tej akcji były bardzo niesprzyjające. Dopiero po wojnie, a właściwie od r. 1917 rozpoczyna się ponowne ożywienie w dziedzinie wydawnictw. Równocześnie z nowym układem stosunków ujęte one zostały znacznie szerzej. Szło o planową akcję wydawniczą, która miała na celu wypełnienie systematyczne luk ekonomicznego piśmiennictwa polskiego. Akcja ta przez lat kilka była prowadzona z powodzeniem w najtrudniejszych warunkach wydawniczych, w okresie, kiedy o wydawnictwie dzieł naukowych ekonomicznych nie było mowy w całym państwie. Z okresu tego wszystkie wydawnictwa [czyt.: publikacje] ówczesne: podręczniki, monografie, dzieła klasyków i wypisy, prace oryginalne i tłumaczone po dziś dzień zachowały swą wartość i są prawie wszystkie wyczerpane. (...)

Akcja wydawnicza Szkoły ulegała różnym przesileniom w zależności od środków, jakimi na ten cel rozporządzała. Nie ustawała jednak nigdy i coraz wyraźniej wysuwała zasadnicze swoje cele. Jeżeli początkowy okres powojenny miał na celu obudzić i ożywić produkcję ekonomiczną w kraju, to dalsza akcja stała i systematyczna miała bardziej utylistyczne cele na widoku.

Szło przede wszystkim o stworzenie warunków do owocnej pracy naukowej zarówno profesorów, jak i uczniów Szkoły, o stworzenie i ułatwienie tej pracy. Dzieła naukowe w Polsce nie mają wydawców, gdyż małe ich nakłady nie dają gwarancji zysku, a nawet raczej dają zawsze gwarancję deficytów. Stąd konieczność ułatwienia pracownikom naukowym, a szczególniej młodym kandydatom na takich pracowników, publikowania takich rozpraw, konieczność ułatwiania wejścia na pole samodzielnych badań naukowych i możność ogłaszania swych prac drukiem przez uczniów Szkoły. (...)

Konkretna zatem pomoc, jaką Szkoła od lat stara się okazywać w akcji wydawniczej - to zainicjowanie subsydiowania pracy twórczej autorów przez przyznawanie im zasiłków, przez wypełnianie honorariów za opracowanie dzieł, których warunki finansowe nie pozwalają chwilowo wydać drukiem, a w które autorzy włożyli duży nakład pracy. (...)

Potrzeba i zamierzenia wydawnicze Szkoły bynajmniej nie są zaspokojone. Są jak najrozmaitsze i obejmują liczne dziedziny. Na pierwszy plan wysuwa się potrzeba planowanej akcji wydawniczej podręczników akademickich, podręczników stojących na wysokim poziomie, odpowiadających współczesnym potrzebom naukowym Szkoły. Wydawnictwa te znajdują się w okresie realizacji. Kilka prac podręczników tłumaczonych, wypisy z autorów współczesnych, wreszcie prace oryginalne prawdopodobnie wkrótce ukażą się w druku.
Drugą wielką potrzebą jest konieczność wydawania podstawowych opracowań naukowych oryginalnych i tłumaczonych z zakresu nauk ekonomicznych i handlowych, konieczność nadal niezaspokojona przez literaturę naszą.

Wreszcie palącą potrzebą Szkoły jest uruchomienie wielkiego potencjalnego bogactwa, jakim jest ilość blisko 1500 rozpraw monograficznych uczniów Szkoły, które ciągle się mnożą i których z braku środków i ze względu na deficytowość akcji wydawniczej podobnych prac nie można było dotąd uruchomić.