Pomiń polecenia Wstążki
Przeskocz do głównej zawartości
Przeskocz do głównego menu
Logowanie
 

 „Uczenie się przez całe życie” (Lifelong Learning Programme)

 
15 listopada 2006 r. Parlament Europejski i Rada Unii Europejskiej przyjęły decyzję ustanawiającą program „Uczenie się przez całe życie” (Lifelong Learning Programme) obejmujący wszystkie rodzaje i poziomy edukacji oraz kształcenia i szkolenia zawodowego. Jest on sukcesorem programów SOCRATES, LEONARDO da Vinci i Jean Monnet, realizowanych do roku 2006, i będzie realizowany w latach 2007-2013. Tekst dokumentu oraz zaproszenie do składania wniosków są dostępne w portalu Komisji Europejskiej. Tam też znajdziecie Państwo szczegółowe informacje o poszczególnych programach sektorowych i horyzontalnych wchodzących w skład programu „Uczenie się przez całe życie” wraz z przewodnikami dla wnioskodawców (Guidelines for applicants) oraz informacje o tym, co program oferuje osobom indywidualnym i instytucjom.
 
Struktura Programu „Uczenie się przez całe życie” (Lifelong Learning Programme - LLP) 2007 – 2013
 
 
Cztery główne programy sektorowe ​ ​ ​ ​
​​COMENIUS
Edukacja szkolna
​​ERASMUS
Edukacja wyższa i szkolenia zaawansowane
​​LEONARDO DA VINCI
Edukacja i szkolenie zawodowe 
​GRUNDTVIG
Edukacja dorosłych​
Program Międzysektorowy (Transversal Programme)
4 kluczowe działania - rozwój polityki edukacyjnej; uczenie sie języków; rozwój nowoczesnych technologii informacyjnych; upowszechnienie przykładow najlepszej praktyki​ ​ ​ ​
​Program Jean Monnet
3 kluczowe działania - Akcja Jean Monnet; instytucje europejskie; stowarzyszenia europejskie ​ ​ ​


ERASMUS jest programem dla szkolnictwa wyższego – skierowany jest przede wszystkim do uczelni, ich studentów i pracowników. W niektórych jego akcjach mogą uczestniczyć także inne instytucje, organizacje lub przedsiębiorstwa, które współpracują z uczelniami.

Celem Erasmusa jest podnoszenie jakości kształcenia w krajach uczestniczących w tym programie poprzez rozwijanie międzynarodowej współpracy między uczelniami oraz wspieranie mobilności studentów i pracowników szkół wyższych.

Kraje uczestniczące w programie Erasmus:

  • kraje Unii Europejskiej,
  • Szwajcaria,
  • 3 kraje Europejskiego Obszaru Gospodarczego: Islandia, Liechtenstein, Norwegia,
  • kraj kandydujący: Turcja.

Do udziału w programie Erasmus uprawnia szkoły wyższe Karta Uczelni Erasmusa (Erasmus Univeristy Charter), nadawana przez Komisję Europejską. Wszystkie uczelnie, które zamierzają brać udział w programie w najbliższych latach są zobowiązane złożyć wniosek o Kartę Uczelni Erasmusa do Komisji Europejskiej. Wniosek przygotowywany jest na poziomie Uczelni.

Wniosek o Kartę Uczelni Erasmusa należy składać elektronicznie w systemie "online" poprzez stronę internetową Agencji Wykonawczej w Brukseli. Uczelnie zainteresowane udziałem w Erasmusie oraz złożeniem wniosku o Kartę zapraszamy do sekcji: Informacje dla uczelni zainteresowanych udziałem w programie Erasmus w latach 2007-2013.

Uzyskanie Karty Uczelni Erasmusa uprawnia szkołę wyższą do udziału w programie, ale nie oznacza przyznania funduszy. Wnioski o środki finansowe na konkretne działania przewidziane w programie uczelnie składają co roku w osobnym trybie (zob. niżej).

Uczelnie biorące udział w Erasmusie mają możliwość:

  • prowadzenia wymiany studentów obejmującej:
    • wysyłanie studentów na część studiów do partnerskich uczelni krajów uczestniczących i przyjmowanie studentów z tych uczelni (w uczelni goszczącej studenci realizują uzgodniony program studiów trwający od 3 miesięcy do 1 roku akademickiego);
    • wysyłanie studentów na praktyki do współpracujących instytucji, firm, organizacji w krajach europejskich na okres od 3 miesięcy do 1 roku akademickiego; uczelnia może także wysyłać swoich studentów na praktyki za pośrednictwem polskiej instytucji specjalizującej się w organizowaniu praktyk za granicą;
  • prowadzenia wymiany pracowników uczelni: 
    • wysyłanie nauczycieli akademickich do partnerskich uczelni i przyjmowanie wykładowców z tych uczelni w celu prowadzenia przez nich zajęć dydaktycznych;
    • wysyłanie nauczycieli akademickich do partnerskich uczelni oraz do innych współpracujących instytucji, organizacji, przedsiębiorstw w celach szkoleniowych (doskonalenie własnych kwalifikacji, poszerzanie wiedzy w danej dziedzinie, udział w szkoleniach itp.);
    • innych pracowników uczelni (np. pracowników administracji) – wysyłanie pracowników do partnerskich uczelni i przyjmowanie pracowników tych uczelni w celu umożliwienia im doskonalenia własnych umiejętności (np. podczas wizyt studyjnych);
    • organizowania kursów intensywnych – cyklu zajęć dydaktycznych opracowanych i prowadzonych przez wykładowców z różnych krajów dla międzynarodowej grupy studentów;
    • udziału w projektach wielostronnych wraz z grupą uczelni z innych krajów uczestniczących; projekty mogą dotyczyć np. opracowywania nowych programów nauczania, w tym – nauczania na odległość, modernizowania uczelni, współpracy z przemysłem itp.
    • udziału w sieciach tematycznych Erasmusa.

Uczelnie prowadzące wymianę studentów lub pracowników mogą uzyskać dofinansowanie na działania związane z organizacją wymiany, np. na promocję wymiany, przygotowanie (organizacyjne, językowe) wyjeżdżających studentów i pracowników, opiekę nad studentami przyjeżdżającymi z zagranicy, w tym np. kursy języka polskiego, programy "integracyjne" itp. 

 
Źródło: FRSE